Op 31 oktober vond in de wijk een gezellige Halloween Trick and Treat-tocht plaats. De kinderen hadden er al dagen naar uitgekeken en kwamen op vooraf afgesproken tijden bijeen, zodat de groepen netjes verspreid aan hun ronde begonnen. Elk groepje vertrok apart, waardoor het rustig bleef in de wijk en ieder zijn eigen belevenis had. De kinderen verschenen in allerlei kostuums, van heksen en spoken tot vampiers en creatief geschminkte figuren.
De wijkbewoners hadden zich ook dit jaar weer enorm uitgesloofd. Huizen waren versierd met pompoenen, lichtjes, spinnenwebben en griezelige decorstukken. Sommige gevels waren zelfs zo uitgebreid aangekleed dat het leek alsof je een andere wereld binnenstapte. Aan de deuren stonden bewoners met schmink of maskers klaar om de kinderen te ontvangen. Hoewel de kinderen al veel hadden verwacht, werden ze toch steeds opnieuw verrast door de creativiteit in de wijk.
Bij elk huis klonk een enthousiast Trick or Treat en kregen de kinderen gul snoep. De tassen van de kinderen vulden zich snel en overal klonk vrolijk gelach. Elk groepje liep zijn eigen route en genoot op zijn eigen tempo van de gezellige sfeer.
Toen de laatste groepen terugkeerden, werd er luid en vrolijk nagepraat. De kinderen vertelden elkaar over de leukste huizen, de spannendste kostuums en de grappigste momenten van de avond. Het was een warm en feestelijk evenement dat door de hele buurt werd gedragen.
Een dag later, op 1 november, waren de oudere kinderen aan de beurt. Zij verzamelden zich in de Rijnstraat, waar de organisatie klaarstond om de groepen één voor één op pad te sturen. Zodra het donker werd, vertrok de eerste groep richting het Westerpark, gevolgd door de andere groepen op ruime afstand, zodat iedereen zijn eigen spannende ervaring had.
Het Westerpark was volledig pikdonker. Er brandde geen verlichting en het enige wat te horen was, was het ritselen van bladeren en het zachte kraken van takjes. In de duisternis stonden overal groepen spoken opgesteld die langzaam tot leven kwamen zodra een groep in de buurt kwam. De kinderen moesten erlangs, soms fluisterend, soms giechelend en soms met een luide gil.
Halverwege de route kwamen zij bij een lange donkere gang die speciaal voor deze avond was opgebouwd. Het was een smalle doorgang vol spinnen, griezels en onverwachte bewegingen. In de gang klonk plotseling het dreunende, angstaanjagende geluid van een kettingzaag, wat de spanning meteen naar een hoogtepunt bracht. Hoewel de kinderen wisten dat het nep was, zorgde het toch voor huiverende reacties en gegil.
Toen de tocht ten einde was, stond er warme chocolademelk klaar voor de kinderen en konden de ouders terecht voor koffie en thee. Met opgewarmde handen en rode wangen vertelden de deelnemers enthousiast over hun schrikmomenten, de grappigste gebeurtenissen en de spannendste stukken van de tocht. Het was een sfeervolle en onvergetelijke avond, mede mogelijk gemaakt door de Jumbo, die voor dat hele weekend snoepgoed, chocolademelk, koffie en thee had gesponsord.
Tekst en foto’s: Dave van Brenk
