Wat een topjaar is geweest, eindigde in mineur voor De Hobby. In november en december overleden vlak achter elkaar twee vertrouwde vrijwilligers. Mieke Liskamp en Tonnie van Ingen waren beiden meer dan 15 jaar betrokken bij De Hobby. Mieke ondersteunde onder andere bij tekenen en schilderen, speksteenbewerking en maakte deel uit van het kantineteam van het Repaircafé. Tonnie was de vriendelijke man van de houtafdeling. Hij hielp iedereen. Altijd correct, rustig en deskundig. Mieke aan de andere kant was kleurrijk met het hart op de tong. Ik kan mij de ene keer herinneren toen ze een bezoeker die binnen was gekomen via de nooduitgang zó op zijn donder gaf, dat de arme man bijna begon te bibberen. Ik heb haar later de vraag moeten stellen of ze de politieagente of ambassadeur van De Hobby wilde zijn? Ze ging voor ambassadeur. Beiden, Tonnie en Mieke, waren twee fantastische ambassadeurs van De Hobby.
Ik noem ze, omdat zij bij de duizenden vrijwilligers in deze stad behoren die bijna onzichtbaar hun werk doen. Elke dag, week of maand weer. Ze delen elke keer weer hun kennis, vriendelijkheid en betrokkenheid. Het bindmiddel van een gemeenschap en een sociale stad. Opmerkelijk, want het zijn juist zaken die groeien door het delen.
Ik noem ze ook, omdat ik heel graag stiekem hoop dat over vijftig jaar iemand deze editie van De Wester leest en weet dat er ooit een Mieke Liskamp en Tonnie van Ingen waren, die iets hebben betekend voor Nijmegen. Twee stadsbouwers.
